عدلیه دیجیتالی

رویاهایی که می آیند

بر اساس یک ماجرای واقعی

محکم چشم هام رو روی هم فشار می دم بلکه دوباره خوابم ببره. فایده نداره. پیرزن داره یک ریز حرف می زنه و ظاهرا اصلا هم از این که «متکلم وحده» باشه بدش نمیاد:

- توپ ات رو می خوای بهت بدم باهاش بازی کنی؟...هان؟...توپ بازی دوست داری؟... برات آوردمش ها!

دارم با خودم فکر می کنم چی می شه که یک پیرزن پر حرف، از بین این همه پارک و فضای سبز توی این شهر، زیر پنجره خونه ما رو برای ییلاق صبحگاهیش انتخاب می کنه؟ این وسط، تا میاد چشم هام روی هم بره، صدای سگی مثل یک دزدگیر از آن سوتر بلند می شه و خواب رو از سرم می پرونه. انگار که مجموعه عالم می خواد مطمئن باشه که من امروز بعد از طلوع آفتاب نمی خوابم. از کلافگی سرم رو توی بالشم فرو می کنم. حتم دارم تا حالا تجربه چنین کلافگی ای رو داشتید و می تونید متوجه بشید که در یک چنین شرایطی یک آلودگی صوتی فعال (در این جا یک پیرزن!) چقدر می تونه اعصاب آدم رو خورد کنه:

نوول استاری شدن انتخابات

پرده اول:

هوادارها دست می زنند و همگی یکصدا خواننده محبوب خود را تشویق می کنند:

«کریستف...کریستف...»

هواداران رقیب ساکت نمی نشینند:

«دومینیک...دومینیک...»

این برنامه، برنامه ی فینال است و مثل هفته های گذشته  بهصورت زنده بر روی آنتن تلویزیون رفته است. مجری برنامه رقبا را روی سن دعوت می کند. رای مردم از طریق «اس ام اس» جمع آوری شده. قرار است نفر اول را تعیین کند. او تا یکی دو سال از حمایت مالی تهیه کنندگان و اسپانسرهای برنامه «ستاره جدید*» برای تولید آلبوم موسیقی و نماهنگ برخوردار خواهد شد.