نوشتن اولین پست یک مقدار برای آدم هیجان انگیز هست. همینطور الکی و بیخودی آدم یکجوری می شود. یک وقت خیال نکنید تا بحال هیچوقت ننوشته ام و یا اولین باری هست که در معرض قضاوت دیگران می نویسم. نه! مساله این هست که احساس می کنم وارد یک فضای رسانه ای جدید شده ام و شاید از اینکه قرار هست لذت حضور در این فضا را تجربه کنم، ته دلم غنج می رود. رسانه ای که تا پیش از این مدتها به عنوان یک خواننده با آن در ارتباط بوده ام و امروز به عنوان یکی از اهالی آن قرار است در آن بنویسم. تلاش می کنم که بی تکلف بنویسم و مفید.نگاهم به وبلاگ خیلی بیش از یک دفتر خاطرات شخصی است. هرچند که ممکن است تعریف یک خاطره هم جزیی از آن باشد. نظرات شما هم حتما کمکم خواهد کرد تا بهتر بنویسم.

پس شروع میکنیم:

بسم الله.